Metoda tutoringu ma swoje źródła na uniwersytecie i znajduje szczególne miejsce w wielu ośrodkach akademickich. Tutoring uniwersytecki, opierający się na relacji mistrz – uczeń, był i jest konkretnym sposobem realizacji wielu wartości na których ufundowana jest akademia: indywidualnego i wspólnotowego poszukiwania prawdy, rzetelnej pracy, dążenia do stałego rozwoju i mistrzostwa osobistego, wolności i odpowiedzialności, uczciwości, życzliwości, sprawiedliwości, samodzielności, lojalności, godności człowieka.
Tutoring jest jedną z metod, która pozwala wypełniać szczególne zobowiązanie uniwersyteckie, jakim jest budowanie właściwej więzi osobowej pomiędzy nauczającym i nauczanym, mistrzem i uczniem. Metoda ta pozwala na podjęcie dwóch ról uczonego: „nauczyciela, który przekazuje wiedzę i rozwija umiejętności, oraz wychowawcy kształtującego postawy, tj. dyspozycje do działań kierowanych wartościami („Dobre obyczaje w kształceniu akademickim”).
Tutoring daje szansę na nawiązanie bezpośredniego kontaktu z wiedzą, doświadczeniami, poglądami nauczyciela akademickiego. Umożliwia zrobienie kroku dalej, niż tylko sama weryfikacja przyswojonej wiedzy. Dzięki tutoringowi może dojść do momentu rzeczywistego spotkania, dialogu, wzajemnego inspirowania się i rozwoju. Tutoring, który stawia na pogłębioną, szczerą, twórczą, indywidualną pracę ze studentem, może być dobrym sposobem na podniesienie jakości uniwersyteckiego kształcenia i skuteczną metodą wypełnienia akademickiej misji.
Uważamy, że tutoring akademicki może przynieść cztery konkretne korzyści uczelni, która zdecyduje się na obecność tej metody:
Osoby i instytucje zainteresowane tutoringiem akademickim prosimy o kontakt.