Kolegium Tutorów

Co jest tutoring?

29.01.2011 | autor: biuro kolegium

Istotą tutoringu są indywidualne spotkania podczas których w atmosferze dialogu, szacunku i wzajemnej uwagi tutor pracuje z podopiecznym. Wspiera go w procesie uczenia się w wybranym obszarze wiedzy, pomaga rozwinąć umiejętność samodzielnego jej zdobywania oraz pogłębić sztukę maksymalnego korzystania z własnych talentów. Tutoring pozwala na coś więcej, niż tylko weryfikację wiedzy. Wzmacnia poszukiwania i zainteresowania ucznia, któremu towarzyszy tutor: mądry nauczyciel, służący radą i potrafiący umiejętnie wyznaczyć szlak poszukiwań. Tutoring ma za zadanie prowadzić podopiecznego do mądrości i dojrzałości. Potrzeba na to czasu, uwagi i regularności – między innymi tymi cechami tutoring wyróżnia się spośród innych metod edukacyjnych.

Tutoring ma korzenie akademickie, jednak z powodzeniem może być stosowany w innych kontekstach edukacyjnych. Według Anny Izabeli Brzezińskiej i Ludmiły Rycielskiej, "idea tutoringu opiera się na zindywidualizowanym podejściu do ucznia, gdzie profesor-tutor jest jednocześnie nauczycielem i swego rodzaju przewodnikiem, a student aktywnym partnerem sytuacji edukacyjnej: osoby tutora i ucznia-studenta łączy więź pełna zaufania, która ma sprzyjać rozwojowi naukowemu, osobistemu i społecznemu ucznia, głównym narzędziem tutoringu akademickiego jest rozmowa pomiędzy tutorem i uczniem (...), do której student przygotowuje się poprzez liczne lektury, samodzielną pracę z tekstem oraz nie mniej samodzielne pisanie, następnie recenzowane i omawiane w trakcie spotkań z tutorem eseje." (A.I. Brzezińska, L. Rycielska, Tutoring jako czynnik rozwoju ucznia i nauczyciela, w: Tutoring w szkole. Między teorią a praktyką zmiany edukacyjnej, red. M. Budzyński, P. Czekierda, J. Traczyński, Z. Zalewski, A. Zembrzuska, Towarzystwo Edukacji Otwartej, Wrocław 2009, s. 19). Tutor i uczeń różnią się poziomem kompetencji w jakimś obszarze, ich relacja ma charakter „ekspert – nowicjusz”, pracują w parze (najczęściej, choć czasami nauczyciel pracuje jednocześnie z kilkoma uczniami), a podstawą ich kontaktu jest wymiana zasobów.

Tutoring zakłada cztery etapy współpracy:

• poznanie podopiecznego (jego talentów, mocnych i słabych stron, preferowanych stylów uczenia się, wartości, planów życiowych);
• wspólne wyznaczenie celów edukacyjnych w osiągnięciu których pomocny może być tutor i zaplanowanie działań zmierzających do ich osiągnięcia;
• realizację przyjętego planu współpracy;
• podsumowanie efektów współpracy tutorskiej.

City College of San Francisco definiuje cel tutoringu jako udzielenie studentom takiej pomocy, aby potrafili pomagać samym sobie lub, inaczej rzecz ujmując, jako doprowadzenie ich do miejsca w którym stają się niezależnymi studentami, którzy nie potrzebują już tutora. Zdaniem osób, które przygotowują do pracy tutorów w City College of San Francisco, wiedza przedmiotowa jest niezbędna tutorowi, jakkolwiek, aby być naprawdę skutecznym tutorem, nauczyciel musi umieć wiązać wiedzę ze zrozumieniem dla drugiej osoby, uczciwością i humorem.

Tutoring opiera się na połączeniu wysokiego poziomu zajęć merytorycznych z dobrymi relacjami interpersonalnymi i swobodną komunikacją oraz szacunkiem dla wartości. Takie umiejętności jak budowanie relacji i zaufania, udzielanie szczerej i pełnej informacji zwrotnej, słuchanie, rzetelność, sprawiedliwe traktowanie, stałość i cierpliwość, są warunkiem efektywności procesu tutoringu. Istotnym składnikiem tutoringu – jak wskazują autorzy City College – jest także humor. Wśród innych cech, które powinny wyróżniać tutoring są terminowość i punktualność, dobór metod uczenia dostosowanych do predyspozycji ucznia, a także nastawienie na wzajemne uczenie się od siebie tutora i podopiecznego.

Jakie korzyści może przynieść tutoring? Sprzyja samoorganizacji pracy ucznia / studenta i motywuje do stałego rozwoju; daje możliwość regularnego konsultowania wyników pracy; pozwala zrobić krok dalej, niż tylko „zapoznanie się z materiałem” - rozwija umiejętność analizy materiału oraz wypracowania własnego stanowiska w danej sprawie; wzmacnia umiejętność rozwiązywania problemów oraz uczy merytorycznej obrony własnej opinii; umożliwia wspólne ustalenie celów oraz zakresu programu realizującego te cele; uczy efektywnego korzystania z własnej wiedzy; kształtuje nawyki myślenia i pracy sprzyjające zdobywaniu mądrości.

W tutoringu możemy wyróżnić dwa obszary rozwoju podopiecznego: osobisty i naukowy. Przenikają się one wzajemnie: dzięki rzetelnemu i inspirującemu tutorialowi (spotkanie tutorskie) uczeń może postępować zarówno w wiedzy, jak i w rozwoju osobistym, nabierając pewności siebie, a także rozwijając szlachetne cechy charakteru.

Ważne jest także to, że tutoring jest metodą z której mogą korzystać wszyscy, którzy tego chcą. Będąc metodą, która dostosowuje się do ucznia, daje szansę rozwoju tak początkującym, średnio zaawansowanym, jak i najbardziej zaawansowanym.

W tutoringu możemy odnaleźć wiele odwołań do klasycznych założeń edukacyjnych. W Kolegium Tutorów jesteśmy przekonani, że tutoring jest metodą, która przywraca sens edukacji.